موکلهات خودشون ثبت میکنن،
تو فقط بررسی کن.
بهجای جمع کردنِ کاغذ و پیام از موکلها، بگذار خودشان با یک پیام ثبت کنند. تو در «دفترِ حسابداری» همه را یکجا میبینی، ثبتهای مشکوک خودکار علامت میخورند و هر اصلاحت را حسابیار یاد میگیرد.
آشناست؟
با جملههای خودت امتحانش کن
یه جمله بنویس، مثلِ وقتی به شاگردت پیام میدی. ببین حسابیار چی ثبت میکنه. (چیزی ذخیره نمیشه.)
چیزهایی که حسابدارها بیشتر لازم دارند
دفترِ حسابداری
همهی موکلها (با اجازهی خودشان) در یک صفحه، ماه به ماه.
عاملهای بررسی
تکراری، مبلغِ غیرعادی، دستهی بد و تاریخِ اشتباه خودکار علامت میخورد.
پورسانتِ معرفی
از هر مشتری که بیاوری، تا یک سال پورسانت بگیر.
نگرانی داری؟
«میترسم اشتباه ثبت کنه.»
قبل از ثبت همهچیز را نشانت میدهد تا تأیید کنی؛ مبلغِ مبهم را میپرسد «هزار یا میلیون؟». هر دستهای را درست کنی، دفعهی بعد خودش درست میگذارد.
«اطلاعاتِ مالیم لو نره؟»
دفترِ هر کسبوکار جداست و با کسی به اشتراک گذاشته نمیشود؛ حتی حسابدار فقط با اجازهی خودت میبیند و هر وقت بخواهی قطعش میکنی. نسخهی پشتیبان و خروجیِ اکسل هم همیشه داری.
«حوصلهی نرمافزار یاد گرفتن ندارم.»
یاد گرفتنی در کار نیست؛ همانطور که به شاگردت پیام میدهی، به حسابیار پیام بده.
«تلگرام فیلتره.»
حسابیار روی بله هم هست — بدونِ فیلترشکن — و نسخهی وب هم دارد.
«حسابدارم چی میشه؟»
حسابدارت با «دفترِ حسابداری» دفترت را (با اجازهی تو) آنلاین میبیند؛ دیگر لازم نیست آخرِ ماه کیسهی رسید ببری.